Tag: Twoje auto

Opony samochodowe to jedyny punkt styku auta z nawierzchnią. Na czterech oponach opiera się średnio 1,5 tony masy pojazdu, a bywa, że i więcej. Warunki drogowe potrafią zmieniać się z minuty na minutę: sucha nawierzchnia, mokry asfalt, śnieg, błoto, lód, piach, koleiny… Dlatego opony muszą być maksymalnie wszechstronne i gwarantować bezpieczeństwo w każdych warunkach.

Jakie opony wybrać do samochodu?

Jeśli zastanawiasz się, jakie opony kupić, pamiętaj – to nie miejsce na oszczędności. Opony wpływają bezpośrednio na bezpieczeństwo jazdy, drogę hamowania i przyczepność. Przede wszystkim, rekomendujemy zakup opon wyłącznie uznanych producentów. Ale sama nazwa to nie wszystko. Proponujemy zweryfikować swój wybór lekturą niezależnych testów opon, które corocznie prowadzi ADAC. Bazując na wynikach testów, łatwiej można dobrać opony nie tylko do auta, ale też do stylu jazdy, ilości pokonywanych kilometrów i „środowiska”, w którym opony będą najczęściej użytkowane.

Ile wytrzymują opony samochodowe?

Nie ma na to jednej, dobrej odpowiedzi – wszystko zależy od sposobu użytkowania, stylu jazdy, typu napędu, jakości nawierzchni itd. Przyjmuje się, że opony w samochodach osobowych przy „normalnym użytkowaniu” wytrzymują przebieg ok. 40 000 km. Przy spokojnej jeździe, nawet do 60 000 km. Tu musimy jednak wstawić trzy gwiazdki:

1. Polskie przepisy dopuszczają do użytkowania na drogach publicznych opony o głębokości bieżnika powyżej…1,6 mm. Według nas bezpieczne minimum to  3 mm dla opon letnich i 5 mm dla opon zimowych. 
2. Trwałość opon spada, jeśli ulegają uszkodzeniom mechanicznym. Każdy „bąbel” na boku opon oznacza, że trzeba ją jak najszybciej wymienić, nawet jeśli opona jest w miarę nowa, a bieżnik jeszcze głęboki. 
3. Bez względu na przebieg i głębokość bieżnika producenci sugerują, aby nie użytkować opon mających 10 lat lub więcej.

Opony letnie, zimowe, a może całoroczne?

Kwestia wymiany opon z letnich na zimowe w naszej szerokości geograficznej nie podlega właściwie dyskusji. Po prostu trzeba. 

Co ciekawe, nie przewidziały tego polskie przepisy, bo za brak „zimówek” w środku zimy nie ma mandatu. Inaczej ma się kwestia odszkodowań. O ile z polis OC ubezpieczyciele wypłacają odszkodowania, o tyle z AC już niekoniecznie. Jeśli rozbiłeś/aś samochód, jadąc w zimie na oponach letnich, to grozi Ci odmowa wypłaty odszkodowania z uwagi na „rażące niedbalstwo”. Ubezpieczyciele uznają po prostu, że sam przyczyniłeś/aś się do powstania szkody. Dotyczy to również wypadku w lecie, kiedy auto było wyposażone w opony zimowe.

 

Opony całoroczne z roku na rok są coraz lepsze. Oczywiście nie dorównują właściwościami ani oponom letnim na asfalcie, ani „zimówkom” na śniegu, ale są według nas bezpiecznym kompromisem. Polecamy je przede wszystkim kierowcom, którzy spełniają trzy warunki:

• użytkują samochód w dużym mieście, gdzie standard utrzymania dróg w trakcie zimy jest wysoki;
• w skali roku wykonują tym samochodem niskie przebiegi, do 10 000 km;
• w sytuacji kryzysowej (np. gwałtowne czy długotrwałe opady śniegu), mogą pozostawić samochód na parkingu i skorzystać z komunikacji miejskiej lub z taksówki.

Jak przechowywać opony?

Kwestia magazynowania opon jest tylko z pozoru prosta. Jeśli nie posiadamy specjalistycznych haków albo regałów na opony, to radzimy zapamiętać dwie zasady.

1. Opony luzem należy przechowywać w pozycji pionowej, co kilka tygodni obracając je, np. o 90 stopni, aby uniknąć odkształceń. 
2. Opony z felgami (całe koła) należy przechowywać w pozycji poziomej z nominalnym ciśnieniem. Jeśli z czterech kół tworzymy „komin”, to warto co jakiś czas koło z dołu przełożyć na górę. 

Dodatkowo należy pamiętać, by przed magazynowaniem opon dokładnie je umyć z brudu drogowego, pyłu hamulcowego i wszystkich innych zanieczyszczeń. Umyte i suche opony najlepiej przechowywać w szczelnie zamkniętych workach (optymalnie byłoby odessać z nich powietrze).

Najlepsze miejsce magazynowania to chłodne, suche i najlepiej wentylowane pomieszczenie w temperaturze do 25°C i wilgotności nieprzekraczającej 70%.

Bez względu na to, czy posiadasz opony luzem czy z felgami, powinieneś/powinnaś przechowywać je z dala od źródeł ciepła (piece, grzejniki itp.), promieniowania UV (z dala od okna) oraz z dala od chemikaliów (olejów, smarów, rozpuszczalników itp.).

 

Jeśli myślisz o bezpieczeństwie na drodze, zacznij od podstaw – czyli od opon. Dobrze dobrane, odpowiednio przechowywane i użytkowane opony to inwestycja w komfort, bezpieczeństwo i… niższe koszty eksploatacji auta.

Pasy bezpieczeństwa w samochodzie to element, który codziennie ratuje życie. Choć przez wielu kierowców i pasażerów nadal bywa niedoceniany. Dlaczego są tak ważne? Skąd się wzięły? Jakie błędy popełniamy, używając ich na co dzień? O wszystkim przeczytasz w artykule!

Historia pasów bezpieczeństwa – od wyścigów do standardu

Historia pasów bezpieczeństwa w samochodach jest zawiła. Prace rozpoczęły się na początku XX wieku, prowadzone były w USA i koncentrowały się początkowo na pasach dwupunktowych (biodrowych).

Pierwsze użycie pasów miało miejsce 1902 roku w samochodzie wyścigowym Baker Torpedo. Marką, która jako pierwsza oferowała je swoim klientom był w 1949 roku Nash (jako opcja wyposażenia w modelu Ambassador). Następnie Ford (1955 – i to od razu na wszystkich siedzeniach). Niestety Amerykanie nie byli nimi zachwyceni – narzekali na niewygodę, konieczność dopłaty i brak dopasowania do tapicerki…

Tymczasem w Europie, a dokładniej w Szwecji, firma Vattenfall (dostawca energii) rozpoczęła analizy śmiertelnych wypadków samochodowych swoich pracowników, co doprowadziło do rozwoju pierwszych skutecznych rozwiązań w zakresie bezpieczeństwa. Przełom nastąpił w 1958 roku – kiedy inżynier Nils Bohlin z Volvo opracował i opatentował pas trzypunktowy, który dziś znamy z każdego auta.

Co ciekawe, marka VOLVO pozostawiła patent otwarty tak, aby inni producenci samochodów mogli z tej koncepcji bezpłatnie korzystać.

Rok później, w 1959 roku, trzypunktowe pasy bezpieczeństwa po raz pierwszy zamontowane zostały w samochodzie VOLVO PV544, a następnie VOLVO Amazon.

Dlaczego warto zapinać pasy? Statystyki są bezlitosne

Pierwsze badania, które przeprowadziła Volvo Car Corporation na podstawie 28 000 wypadków, wykazały, że zapięte pasy bezpieczeństwa redukują ryzyko śmierci i poważnych obrażeń aż o 50%. Mimo to, w latach 60. pasów używało tylko 26% kierowców…

Obowiązek zapinania przednich pasów jako pierwsza na świecie, wprowadziła w 1970 roku Australia, w stanie Wiktoria. W Polsce nastąpiło to w 1983 roku, a dopiero w 1991 wprowadzono nakaz zapinania wszystkich pasów (czyli również na tylnej kanapie). 

Jak poprawnie zapinać pasy bezpieczeństwa?

Jest to z pozoru banalna kwestia, ale sprawdźmy, czy rzeczywiście dobrze zapinasz pasy!

1. Pas powinien przylegać możliwie blisko do ciała. Jeśli w okresie zimowym jeździsz w kurtce lub płaszczu to pas wsadzaj pod spód.
2. Regulacja punktu kotwienia pasów na tzw. słupku „B” ma znaczenie. Ustaw wysokość w taki sposób, aby pas przebiegał przez środek barku. Pas który jest na krawędzi barku, najpewniej w chwili wypadku zsunie się i nie ochroni górnej połowy ciała.
3. Dolny fragment pasa powinien prowadzić poniżej kolców biodrowych. Chodzi o to, aby w razie wypadku pas zatrzymał się na układzie kostnym, a nie wszedł w tkanki miękkie brzucha. 
4. Upewnij się, że zapięty pas nie ma luzów i nie jest skręcony. Wytrzymałość skręconego pasa spada o połowę.
5. Jeżeli jedziesz z pasażerami upewnij się, że wszyscy zapięli pasy. Pasażer podróżujący bez pasów na tylnej kanapie może być śmiertelnym zagrożeniem kierowcy albo pasażera jadącego z przodu. Wiąże się to również z odpowiednim mandatem.
6. W nowoczesnych samochodach działanie pasa bezpieczeństwa jest skorelowane z działaniem poduszki powietrznej. Jeśli pas nie jest zapięty i dochodzi do wypadku, to poduszka nie wystrzeli. Jej aktywacja zagrażałaby życiu kierowcy. 

Czy pasy bezpieczeństwa naprawdę ratują życie?

Zdecydowanie najgłupszym pomysłem na jaki może wpaść kierowca to zapięcie pasów za plecami. Przy zderzeniu z prędkością 50 km/h, ciało kierowcy o wadze 75 kg, generuje nacisk na pas równy masie ok. 1500 kg (finalna wartość uzależniona jest od masy pojazdu, strefy zgniotu i kilku dodatkowych czynników). Jeśli pas tej energii nie zatrzyma (bo jest zapięty za plecami), ciało spotka się z poduszką powietrzną, która wystrzeliwuje z prędkością 300 km/h. Skutki takiego zderzenia są daleko bardziej dramatyczne niż rozbity zderzak, maska czy błotnik. A to tylko 50 km/h!

Testy przeprowadzone w ośrodku Gellinge koło Sztokholmu wykazały, że bez zapiętych pasów bezpieczeństwa możemy stracić życie już przy prędkości 27 km/h.

Jako ciekawostkę prezentujemy przebieg zderzenia przy prędkości 80 km/h bez pasów:

• po 0,026 sekundy od początku wypadku, zderzak i przód samochodu jest już zgnieciony, a niezapięty pasami kierowca kontynuuje ruch z prędkością 80 km/godz.
• po 0,039 sekundy kierowca wraz z siedzeniem zostaje uniesiony o 15 cm; 
• po 0,044 sekundy uderza klatką piersiową w kierownicę; 
• po 0,050 sekundy opóźnienie działające na osobę 80 razy przewyższa masę ciała; 
• po 0,068 sekundy ciało kierowcy uderza w deskę rozdzielczą z siłą ok. 6 ton;
• po 0,092 sekundy głowa kierowcy uderza w przednią szybę; 
• po 0,100 sekundy, ciało kierowcy po uderzeniu w kolumnę kierownicy, wypada na zewnątrz wybijając przednią szybę – obrażenia powodują śmierć na miejscu;
• po 0,110 sekundy wrak auta zaczyna się cofać; 
• po 0,150 sekundy w miejscu wypadku zalega cisza.

 

Niezależnie od tego, jak nowoczesny samochód prowadzisz, pasy bezpieczeństwa są Twoim podstawowym zabezpieczeniem. Działają zawsze. To najprostszy sposób, by zadbać o swoje życie i zdrowie – oraz swoich bliskich.